Moorddiner thuis: hoe zo een avond in elkaar zit

Een moorddiner is een moordspel dat je speelt tijdens het eten. Tussen de gangen door komt er nieuwe informatie vrij, en aan het eind van het dessert wijst iedereen een dader aan. Het eten is niet de aankleding maar de klok: elke gang is een ronde.

Dat maakt het leuker dan een gewoon moordspel en tegelijk lastiger te organiseren, want je bent gastheer en speler tegelijk. Hieronder staat hoe je dat oplost.

De opbouw: drie gangen, drie rondes

De standaardvorm loopt zo. Bij het aperitief stelt iedereen zijn personage voor en hoor je wie er dood is. Bij het voorgerecht komt de eerste ronde informatie vrij en begint het ondervragen. Bij het hoofdgerecht de tweede ronde, meestal met een onthulling die de verdenking verschuift. Bij het dessert wijst iedereen aan, en daarna leest de dader voor wat er werkelijk is gebeurd.

Reken op drie tot vier uur van aperitief tot ontknoping. Korter kan, maar dan moet je het eten simpel houden.

Het probleem van de kok

Wie kookt, mist het spel. Dat is het enige echte struikelblok van een moorddiner, en er zijn drie manieren omheen.

• Kies gerechten die op tijd klaar zijn. Een ovenschotel, een stoofpot van de dag ervoor, een koud voorgerecht. Alles wat op het laatste moment gebakken moet worden, valt af.
• Geef de kok de kleinste rol. De meeste scenario’s hebben één personage met weinig eigen informatie. Dat is de rol voor wie de keuken in en uit loopt.
• Laat de gasten een gang meenemen. Werkt goed en scheelt je de halve avond.

Wat je koopt

Moorddiners koop je in Nederland vrijwel altijd als download bij een gespecialiseerde aanbieder. Je krijgt een pakket met de rollen, de aanwijzingen per ronde, een draaiboek voor de gastheer en meestal een menusuggestie. Prijzen liggen grofweg tussen de tien en veertig euro, afhankelijk van het aantal spelers.

Let bij het kiezen op drie dingen: staat het aantal spelers er hard bij of is er een marge, zit er een draaiboek met tijden in, en is het scenario Nederlandstalig geschreven of vertaald. Vertaalde scenario’s lopen vaker stroef omdat de grappen en de namen niet aansluiten.

Wil je liever iets tastbaars in plaats van een print, dan kom je uit bij de doosspellen. Die staan met prijs en voorraad bij moordspellen.

Met hoeveel mensen

Zes tot acht is de zoete plek. Bij vier of vijf heeft iedereen te weinig mensen om te ondervragen en is de dader te snel gevonden. Vanaf een stuk of tien wordt het rumoerig en komt de stilste helft niet meer aan het woord; dan heb je echt iemand nodig die de rondes bewaakt.

Belangrijk: het aantal staat vast zodra je koopt. Een scenario voor acht kun je niet met zeven spelen, want er ontbreekt dan informatie die anderen nodig hebben. Koop pas als je de toezeggingen binnen hebt, of kies bewust een pakket met een variant voor minder spelers.

Een korte checklist

• Rollen minstens drie dagen vooraf rondgestuurd
• Menu dat kan wachten, of gasten die een gang meenemen
• Eén iemand houdt de tijd bij, één iemand kent het draaiboek
• Naamkaartjes op tafel, want niemand onthoudt zeven personagenamen
• Pen en papier voor iedereen; er komt meer informatie voorbij dan je denkt
• Afgesproken dat er tegelijk wordt aangewezen, niet om de beurt