Hoe speel je een cold case-dossier?
Een cold case-dossier is een doos met nagemaakte politiestukken van een zaak die nooit is opgelost. Je legt alles op tafel, leest je erin en zoekt uit wie het gedaan heeft.
Zo speel je het
-
Maak een grote tafel vrij
Dit is de belangrijkste voorbereiding. Er komen tientallen losse stukken uit die doos, en je moet ze naast elkaar kunnen leggen. Op een salontafel zie je nooit het verband tussen twee papieren die op verschillende stapels liggen.
-
Leg alles uit zonder iets te lezen
Haal de doos leeg en kijk alleen wat je hebt. Verhoren, foto's, kranten, brieven, zakjes met bewijs. Weten wat er ligt is iets anders dan weten wat erin staat, en het eerste komt eerst.
-
Sorteer op soort
Verhoren bij verhoren, foto's bij foto's. Ligt er een datum op, leg ze dan op volgorde. Dit kost tien minuten en bespaart je de hele avond zoeken.
-
Begin bij het eerste verhoor en maak een lijst met namen
Schrijf op wie er in de zaak voorkomt en wat die persoon zegt te hebben gedaan. Die lijst is je houvast; zonder lijst haal je na een uur de namen door elkaar.
-
Leg de verklaringen naast elkaar en zoek waar ze botsen
Twee mensen die hetzelfde moment beschrijven en het op één punt oneens zijn: daar zit het. Streep die plek aan en ga verder, ook als je nog niet weet wat het betekent.
-
Controleer je verdachte tegen het hele dossier
Denk je te weten wie het is, loop dan alle stukken nog een keer langs met die naam in je hoofd. Klopt alles, dan heb je hem. Blijft er één ding wringen, dan is het iemand anders.
Wat je nodig hebt
Een grote tafel. Dat is geen bijzaak: er komt een stapel losse stukken uit die doos, en als je die niet kunt uitspreiden zie je de verbanden niet. Verder een pen, papier en een lamp die genoeg licht geeft om kleine lettertjes te lezen.
Handig maar niet verplicht: je telefoon om iets op te zoeken, en post-its om aantekeningen bij een document te plakken zonder erop te schrijven.
Wat er in de doos zit
Een cold case-dossier ziet eruit als een echt politiedossier van een zaak die nooit is opgelost. Je vindt er verhoren op papier, foto’s van de plaats delict, krantenknipsels, brieven, soms een plattegrond en vaak een paar zakjes met bewijsmateriaal. Alles is nagemaakt alsof het echt is, inclusief koffievlekken en doorhalingen.
Er zit geen spelbord bij en geen beurtvolgorde. Je krijgt de stukken en de vraag wie het gedaan heeft, en verder zoek je het uit.
Waar begin je?
Leg eerst alles uit op tafel en lees niets. Kijk alleen wat je hebt. Daarna sorteer je op soort: verhoren bij verhoren, foto’s bij foto’s, kranten bij kranten. Pas als je weet wat er ligt, begin je met lezen, en dan bij het eerste verhoor.
Wie meteen het eerste papier oppakt dat bovenop ligt, raakt binnen een half uur het overzicht kwijt. Sorteren kost tien minuten en levert de hele avond op.
Alleen of met een paar mensen?
Twee tot vier is ideaal. Iedereen leest een ander deel van het dossier en vertelt daarna wat erin stond. Alleen kan ook, maar dan ben je langer bezig en mis je het moment waarop iemand zegt: dat klopt niet met wat ik hier lees.
Reken op drie tot vijf uur. Je kunt het over meerdere avonden verdelen als je de tafel kunt laten liggen; anders maak je een foto van hoe alles lag voordat je opruimt.
Tips voor beginners
- Schrijf niet op de originele stukken. Gebruik post-its, dan blijft het dossier heel voor de volgende die het speelt.
- Doe het met z'n tweeën tot vieren. Iedereen leest een ander deel en vertelt daarna wat erin stond; dat gaat sneller en je ziet meer.
- Kijk goed naar de foto's. In dit genre zit de doorslaggevende aanwijzing vaker in beeld dan in tekst, bijvoorbeeld iets dat op de achtergrond staat.
- Reken op drie tot vijf uur. Kun je de tafel laten liggen, verdeel het dan over twee avonden.
- Moet je toch opruimen, maak dan eerst een foto van hoe alles lag. Dat scheelt de volgende keer een half uur.
Klaar om te spelen?
Alle titels in Cold case-dossier vergelijken, met prijs en voorraad