Een moordspel zelf maken: wat je minimaal nodig hebt

Een moordspel zelf maken kan, en het kost je een avond of drie. Of dat de moeite waard is hangt af van waarom je het doet: een spel op maat met echte namen en grappen uit je eigen kring is met geen enkel kant-en-klaar pakket te evenaren. Wil je alleen geld besparen, dan is een download van vijftien euro goedkoper dan je eigen tijd.

Het minimum dat je nodig hebt

Een werkend moordspel bestaat uit vijf dingen. Meer mag, minder werkt niet.

• Een slachtoffer met een reden om vermoord te worden. Iemand die iedereen mocht, levert geen motieven op.
• Per speler een motief. Iedereen moet het gedaan kunnen hebben, anders is de dader in ronde één te vinden.
• Per speler een geheim dat niets met de moord te maken heeft. Dit is het onderdeel dat beginners vergeten en het onderdeel dat het spel draaiend houdt: die valse sporen zorgen dat mensen zich verdacht gedragen zonder schuldig te zijn.
• Eén dader die het zelf weet. Geen verrassing achteraf uit een envelop; de dader hoort de hele avond te liegen.
• Informatie die verspreid is. Elke speler weet iets wat een ander nodig heeft. Zonder dat hoeft niemand met iemand te praten.

De informatie verdelen

Dit is het echte werk. Maak een tabel met je spelers in de rijen en de rondes in de kolommen, en zet in elk vakje wat die speler op dat moment te weten komt en mag zeggen.

Twee regels. Elk feit dat nodig is om de dader te vinden, staat bij precies één speler, en die speler heeft een reden om het niet meteen te vertellen. En elke speler heeft in elke ronde minstens één ding om te zeggen, anders zit er iemand een uur lang te luisteren.

Loop aan het eind je tabel na met de vraag: als iedereen alles zou vertellen, kom je dan uit bij precies één dader? Zo nee, dan mist er een feit. Kom je bij twee daders uit, dan is er een feit dat te weinig onderscheid maakt.

Wat je op papier zet

Per speler één A4: naam en beroep van het personage, de relatie tot het slachtoffer, het motief, het geheim, en per ronde wat hij vrijgeeft. Voor jezelf een draaiboek met tijden en het moment waarop de rondes ingaan.

De dader krijgt een extra vel met wat er werkelijk is gebeurd, om aan het eind voor te lezen. Schrijf dat als een verhaal en niet als een opsomming; dat is het moment waar de hele avond naartoe werkt.

Valkuilen

• Te ingewikkeld. Zes personages en drie rondes is genoeg voor een avond. Tien personages betekent dat niemand meer weet wie wie is.
• Grappen over aanwezigen. Verleidelijk en riskant. Een personage baseren op iemand aan tafel loopt bijna altijd anders af dan bedoeld.
• Geen tijdslimiet. Zonder afgesproken rondetijden loopt ronde één uit tot een uur.
• Zelf meespelen als maker. Kan niet: je kent de oplossing. Neem de rol van verteller of van een personage dat vroeg vertrekt.

Wil je het toch liever kant-en-klaar, dan is dat geen nederlaag. De pakketten die je koopt zijn door tientallen groepen getest, en dat merk je aan hoe soepel de rondes lopen. Wat er te koop is staat bij moordspellen, en hoe een avond verloopt bij een moordspel thuis spelen.